12 5 * a zapomnieliście o upomnieniu, z jakim się zwraca do was, jako do synów: Synu mój, nie lekceważ karania Pana, nie upadaj na duchu, gdy On cię doświadcza. [...]
12 12 Dlatego wyprostujcie opadłe ręce i osłabłe kolana!*
8 12 Ponieważ ulituję się nad ich nieprawością i nie wspomnę więcej na ich grzechy.